Kiedy rok temu wystąpiłem na Zjeździe Stowarzyszenia „Medicus Veterinarius” ze swoimi uwagami na temat aktualnych problemów zawodu, wydawało mi się, iż wystarczy tylko zmienić „wypalonych działaczy” Izby, aby nasze sprawy ruszyły z hukiem do przodu. Dziś, gdy w ciągu tego roku mogłem już osobiście uczestniczyć w pracach Okręgowej i Krajowej Rady oraz jej negocjacjach z rządem, dostrzegam wyraźnie złożoność materii w jakiej musimy się poruszać. Ten zawód nie mówi wciąż jednym głosem, bo pewne grupy kolegów nie widzą możliwości współpracy z innymi.
     Słusznie zauważył Włodek Szczerbiak w swojej „Relacji z Krajówki”, że trudno załatwić na tym forum choćby jedną sprawę,istotną dla jakiejś grupy lekarzy. Zaraz bowiem inne grupy wewnątrz tej korporacji uważają, że ich problem jest ważniejszy i bardziej naglący. Jednak z dalszymi wnioskami Włodka nie mogę się już zgodzić. Uważam, że ostrze naszej korporacji nie stępiło się jeszcze, a praca Krajowej Rady to nie rąbanie drewna. Jesteśmy małą grupą zawodową, w dodatku postrzeganą jako dość zasobną, więc politycy nie czują potrzeby dokładania nam z budżetu i poprawiania naszego bytu, który ich zdaniem znacznie wystaje ponad przeciętność. Argumenty wieloletnich zaniedbań, głodowych stawek, braku poszanowania dla pracy fachowca, to tylko „czcza paplanina” w oczach ministerstwa czy departamentu. My nie jesteśmy już klasą robotniczą, ale mikroprzedsiębiorcami. Musimy więc czuć więź i wspólnotę interesów grupowych bo tylko w jednej korporacji nasza siła.
Negocjacje, nie poparte zdecydowaną postawą całej korporacji to tylko sztuka rozsądnych kompromisów. Gdyby 80% czy choćby 50% lekarzy wyznaczonych wypowiedziało swoje umowy, byłby to poważny argument, ale dobrze wiecie jak to w praktyce wyglądało. Większość z nas tylko słownie poparła protest i to wówczas, gdy cały monitoring już zrobili, a tylko nieliczni wypowiedzieli umowy. Teraz z podwyżki skorzystają wszyscy, choć część jest przerażona wizją dodania IRZ-tów.
     Tym obuchem Włodku winniśmy się sami rąbnąć w czoła, a wówczas twoi bezimienni adwersarze, czując piekący ból między oczami przejrzą wreszcie i dojrzą, iż klikanie na klawiaturze w zaciszu domowych pieleszy nie oddaje atmosfery wielomiesięcznych negocjacji. Każdy z nas ma praktykę, z której żyje i jakieś zawodowe plany. Decydując się na pracę w Izbie, nie zakładamy przecież rezygnacji z zawodu. Niech więc anonimowi mądrale z forum, klikając radośnie między pracą w Inspekcji, ubojnią i zgłoszeniami pomyślą o nas życzliwiej i zaczną dostrzegać pozytywy tej pracy. Jeśli zaś ich nie widzą to przypominam, że za trzy lata wybory i każdy kto czuje się na siłach robić to lepiej musi po prostu dać się wybrać. Krajówka czeka już na was.
     Stowarzyszenie było i myślę, że pozostanie nadal wyrazistym, ale konstruktywnym głosem lekarzy wolnej praktyki, którzy widzą źródło poprawy własnego losu poprzez współpracę z higienistami i Inspekcją. Jestem przekonany, że członkowie stowarzyszenia zmienili oblicze Izby i jako jej działacze starają się aktywnie realizować postulaty komitetu protestacyjnego oraz narastające bieżące problemy. Dalej pozostała do poprawienia kwestia rodzaju umów i sposobu wykonywania wyznaczeń rzeźnianych. Zmiany wymaga rozliczanie godzinowe na sztukowe i brak zapisu konieczności terminowej zapłaty przez podmioty na rzecz Inspekcji. Nie możemy dalej tolerować, aby rzeźnik sprawdzał nam listę obecności, choć to nie zwalnia nas z obowiązku rzetelności w wykonywaniu wyznaczenia. Niektórzy Powiatowi już wprowadzili zakaz praktyki terenowej przez lekarzy badających w rzeźniach. Inni lekarze w dużych zakładach ubojowych sami już stali się higienistami z wyboru.
     Musimy odpowiedzieć dziś sobie na kilka ważnych pytań i spojrzeć trochę dalej przed siebie, bo konsekwencje tych decyzji będą nieodwracalne :

1. Czy jesteśmy już gotowi do definitywnego podziału na klinicystów i higienistów
   
   
2. Czy higieniści chcą zostać etatowymi pracownikami „nowej” Inspekcji ?
   
   
3. Czy wykonując czynności PKD 74-30-11 i 75.13. nie będące usługami weterynaryjnymi w zakresie ochrony zdrowia, muszą prowadzić zakład leczniczy ?
   
   
4. Jeśli nie wykonują usług lekarsko-weterynaryjnych i nie będą prowadzić zakładu leczniczego, to czy po 5 latach zachowają jeszcze prawo powrotu do czynnej praktyki klinicznej?
   
   
5. Czy jako korporacja zawodowa możemy w myśl art. 3 Ustawy o zakładach leczniczych dla zwierząt, rejestrować gabinety prowadzone przez firmy mające fermy wielkotowarowe rozsiane po całej Polsce?
   
   
6. Czy możemy rejestrować gabinety służące tylko do zakupu leków?
   
   
7. Czy możemy tolerować na terenie swoich Izb koncerny posiadające własne wylęgarnie, stada zarodowe, fermy towarowe, mieszalnie pasz, ubojnie i hurtownie leków importujące surowce farmaceutyczne bezpośrednio z USA czy Unii Europejskiej. Koncerny zachowujące się jak „eksterytorialne oazy” liberalnego prawa do swobodnego przepływu kapitału ?
   
   
8. Czy jako korporacja zawodowa będziemy jeszcze w stanie reprezentować, nadzorować i bronić lekarza higienistę na etacie PIW-u, czy etatowego lekarza w zakładzie leczniczym prowadzonym przez firmy rolno-przemysłowe i międzynarodowe koncerny ?
   
   
9. Czy pomysł PIS na nową Państwową Inspekcję Kontroli Żywności nie jest definitywną próbą wyrwania Inspekcji Weterynaryjnej z korporacji i podporządkowania jej decyzyjnie i merytorycznie obcym i nieprzychylnym naszemu zawodowi czynnikom.?
   
   
10. Czy w ramach „nowej inspekcji” nie zrównają w prawach i obowiązkach lekarzy weterynarii PIW z inspektorami innych inspekcji po półrocznej „szkole gotowania na gazie” ?
    
    
11. Czy jako korporacja chcemy zachować kontrolę nad handlem detalicznym produktami leczniczymi dla zwierząt, lekami, prefiksami paszowymi, półproduktami zawierającymi lecznicze koncentracje antybiotyków, kokcydiostatyków i probiotyków?