Medicus Veterinarius

[Włodek Szczerbiak]

Zamieszczam ten list do mnie, jako że Autor nie zdecydował się zamieścić go na stronie. Ja uważam, że warto.


Witam Serdecznie
Włodku przepraszam ze tak chaotycznie.

Jak już wspomniałem nie bardzo popieram pomysł stawiania takiego pytania na forum, a dlaczego to może ci przedstawię w kilku punktach i tak;
1. W konstytucji wystarczy zadbać by była spełniona preambuła i obywatel powinien być szczęśliwy, reszty może już nie być a art. 35 nie wiem jak nawet może istnieć (obywatel polski i mniejszości narodowej).
2. Uważam ze jest nieuczciwe mówienie ze jak nie będziesz nigdzie należał to będzie ci dobrze. Od początku człowiek tworzył grupy które się czymś musiały wspólnym cechować a z pośród innych czymś wyróżniać. Aż doszło że należy się za to zapłata. Ot dzisiejsze izby i różne stowarzyszenia np. artystów, lekarzy, kominiarzy, dekarzy, lakierników paznokci zmarłych,
3. Opowiadanie że nie musisz należeć jest bardzo fajne. Włodku to mi przypomina jak jako dzieci bawiliśmy się w różne zawody i ciągle się to zmieniało po obejrzanym filmie czy sukcesie wojsk na froncie w Afryce, ale potem przyszedł czas ze wiele potu wylałeś by być tym kim jesteś i nie wiem jak ciebie ale mnie szlag trafia jak ludzie zupełnie bez żadnego wysiłku robią kasę na naszym zawodzie. Nie kończyli studiów a lecza, nie specjalizowali się a uważani są za specjalistów trudno chodzić do wszystkich i tłumaczyć że to ja czy ty mamy studia nie tamci. Trudno tłumaczyć ze tylko lekarz na całym świecie ma prawo i obowiązek leczyć i nikt inny.
4. Wiesz że w dzisiaj w inspekcji każe się bym posiadał prawo wykonywania zawodu ale nie mogę z jakiegoś powodu z tego prawa korzystać bo komuś się w Glowie popieprzyło i jego stało się prawem vide ustawa o inspekcji i nie tylko art. 16, bo wcześniej jest mowa co należy do inspekcji to jest niczym § 22.
5. Ida wybory w izbach nie wiem jak gdzie indziej ale u nas w powiecie 4 do 3 na korzyść inspekcji nie umie powiedzieć dlaczego, prywatni nie są zainteresowani tracić cennego czasu na pierdoły. A dlaczego państwowi mają czas nie wiem.
6. To nie izby są złe a ludzie którzy nadużywają tego, tak się stało przecież gdy założono Medicusa.
7. Włodku to że ci dla których ten stan jest nie do osiągnięcia będą robili wszystko by rozwalić siłę naszą to pewne jak nic. Mówienie jaki jesteś mądry to nic nie daje bo świstak dalej zawija sreberka.
8. Włodku ja dzisiaj nie wiem czy pracuję w inspekcji i mamy własną księgowość czy pracuje w księgowości w charakterze inspektora weterynarii bo nikt inny z ta kasę by nie przyszedł.
9. Włodku ludzie z poza naszego zawodu dostają za roboty zlecone więcej niż inspektor i nikt im nie mówi ze inspekcja jest biedna i nie zapłaci, bo mowa jest krótka jeśli jest na 2 metry płytek to zakładamy 2 nie więcej, jakie to proste.

10. A może izba się przydała? Popatrz, co się stało z technikami weterynarii...

[Andrzej Gański]

Nie sądzę aby sąd najwyższy przychylił się do stanowiska Rzecznika Praw Obywatelskich.Sami sobie przecież nie strzelą gola- no ale cuda się zdarzają.

Dlaczego izba powinna funkcjonować nawet w takiej postaci.Bo w pewnym sensie broni naszej d.....A będzie coraz większa zabawa z właścielami zwierzą a człowiek jest bardzo ale to bardzo omylny.
Po przejściach z naszym Rzecznikiem i Sądem Koleżeńskim i po upływie czasu--- to jestem szczęśliwy że to tylko Rzecznik i Sąd Koleżeński.5-6 spotkań i właściwie po sprawie.Koszty praktycznie żadne.
Ale gdyby to był przed całiem innym Sądem.Koszty kosmiczne,czas - pewnie jeszcze bym się mordował.Wynik może był by dyskusyjny.

W piątek mam zajazd Izby w Szczecinie.Z przyjemnością się udam.

A i do zastanowienia- dlaczego inna medycyna nawet nie myśli o likwidacji Izby.Bo oni już przerabiają to co my będziemy przerabiać za 4-5 lat i doskonale wiedzą co się za tym kryje
_________________
Gański

[Włodek Szczerbiak]

Andrzej! To nie my (nie ja) - myslimy i likwidacji Izby. To pomysł Pana Rzecznika Kochanowskiego. Izby to sól w oku kolejnych rządów z Tuskiem łącznie. Opinie lekarzy - no właśnie tu odpowie co nieco ankieta.

[ewak]

Niestety! Zdecydowanie "wypisuję" się z Izby jeżeli będzie taka możliwość. Nie twierdzę, że jest ona niepotrzebna- niepotrzebna jest mnie! Pokusiłam się o policzenie ile oddałam swoich pieniędzy na tę" instytucję".Od 1995 roku do 2008r oddałam 5.560 zł z groszami.To jest tylko 13 lat, a było tych wpłat przecież więcej. Ponieważ druga połowa to również lekarz wet.- z budżetu domowego poszło ponad 10 tys. Co w zamian mieliśmy? Dwa razy dostałam list ofrankowany za 2,50 + "gazetka". Finito! Jedyne co może usprawiedliwiać wydatki, to pomoc finansowa kolegom w trudnych sytuacjach. Mnie i wielu innym kolegom Izba nie jest potrzebna. A kojarzy nam się wyłącznie z poborcą podatkowym. Niech działa na rzecz kolegów terenowców i tych inspektorów, którzy widzą cel i zasadność jej funkcjonowania, ale niech nie będzie przymusu tylko wolny wybór. Każdy niech sobie przeanalizuje sens przynależności i podejmie decyzję.Ja podejmę ją na zdecydowane nie!.

[Aleksander B.]

Izba jest potrzebna , ale pod jednym warunkiem , że we władzach Izby będą ludzie , którzy mają podstawową wiedzę co to jest samorząd zawodowy i będą realizowali zapisy ustawy , a przede wszystkim dbałość o interes swych członków .
Jeżeli nowe władze Izby będą dbały tylko o własny interes LUB INTERES PANA MINISTRA to ja jako pierwszy wypisuję się z tej organizacji .
Dość mam płacenia haraczu na rzecz czyjegoś prywatnego interesu .

[DĄBROWSKI]

Apteki tylko dla farmaceutów

Samorząd aptekarski chce, aby apteki mogły należeć wyłącznie do farmaceutów, domaga się także wprowadzenia limitów przy uruchamianiu nowych placówek - informuje "Dziennik Polski".
Naczelna Izba Aptekarska przedstawiała te postulaty już wcześniej, ale bez rezultatu. Urzędnicy Ministerstwa Zdrowia twierdzili, że wprowadzenie tych pomysłów w życie byłoby niezgodne z prawem Unii Europejskiej, bo preferowałoby jedną z grup, kosztem innych.

W ubiegłym roku Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu orzekł, że prowadzenie apteki może być zastrzeżone wyłącznie dla farmaceutów. Drugi wyrok, z 1 czerwca br. mówi, że stosowanie limitów demograficznych i geograficznych przy zakładaniu aptek, choć sprzeczne ze swobodą przedsiębiorczości, nie koliduje jednak z prawem.



Prezes Izby Grzegorz Kucharewicz wystosował do Minister Zdrowia Ewy Kopacz pismo z informacją o unijnych orzeczeniach.

W tej sytuacji dotychczasowa argumentacja resortu, że realizacja postulatów naruszałaby swobody chronione międzynarodowymi traktami, jest już nieaktualna - kończy "Dziennik Polski".

źródło informacji: INTERIA.PL/PAP

[DĄBROWSKI]

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że ustanowione w asturyjskim dekrecie przesłanki dotyczące gęstości zaludnienia i minimalnej odległości między aptekami ... mogą być usprawiedliwione.


Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
KOMUNIKAT PRASOWY nr 49/10
Luksemburg, 1 czerwca 2010 r.
Kontakty z Mediami i Informacja
Wyrok w sprawach połączonych
C-570/07 i C-571/07
José Manuel Blanco Pérez i María del Pilar Chao Gómez /
Consejería de Salud y Servicios Sanitarios, Principado de Asturias






Limity o charakterze demograficznym i geograficznym przewidziane w przepisach Asturii w odniesieniu do zakładania nowych aptek stanowią ograniczenie swobody przedsiębiorczości

Są one jednakże zgodne z prawem Unii, jeżeli mogą zostać dostosowane w taki sposób, by nie stały na przeszkodzie - w rejonach o szczególnych cechach demograficznych - tworzeniu wystarczającej liczby aptek mogących zapewnić odpowiednią opiekę farmaceutyczną.

W Hiszpanii prawo krajowe uzależnia utworzenie nowej apteki od wydania uprzedniego zezwolenia administracyjnego. Przepisy te podlegają wykonaniu przez autonomiczne regiony, które określają szczegółowe kryteria udzielenia zezwolenia na założenie aptek.
W 2002 r. autonomiczny region Asturii (Hiszpania) postanowił przeprowadzić postępowanie konkursowe w sprawie wydania zezwoleń na założenie nowych aptek. Decyzja ta została wydana na podstawie asturyjskiego dekretu w sprawie aptek i punktów aptecznych.

Wspomniany dekret ustanawia system zezwoleń, regulujący liczbę aptek w danym rejonie stosownie do jego populacji (w każdym rejonie na jednostkę zaludnienia wynoszącą 2 800 mieszkańców można utworzyć co do zasady jedną aptekę, a dodatkową aptekę można utworzyć dopiero gdy ten stosunek jest wyższy, dla grupy ludności powyżej 2 000 mieszkańców). Ponadto, omawiany system zakazuje utworzenia apteki w odległości mniejszej niż 250 m od apteki już istniejącej. Wreszcie, dekret określa również kryteria wyboru konkurujących ze sobą farmaceutów, zgodnie z którymi przyznaje się punkty w oparciu o doświadczenie zawodowe oraz akademickie kandydatów.


José Manuel Blanco Pérez i María del Pilar Chao Gómez, oboje posiadający dyplom farmaceuty, pragną otworzyć nową aptekę w Comunidad Autónoma de Asturias, lecz nie chcą podlegać przy tym systemowi planowania geograficznego wynikającemu z asturyjskiego dekretu. W związku z tym zaskarżyli oni ogłoszenie Comunidad Autónoma de Asturias w sprawie konkursu oraz wspomniany dekret.


Powziąwszy wątpliwości co do zgodności asturyjskiego dekretu z uznaną w traktacie zasadą swobody przedsiębiorczości, Tribunal Superior de Justicia de Asturia (Hiszpania), do którego wniesiono spory, zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości.

W przedmiocie przesłanek dotyczących gęstości zaludnienia i minimalnej odległości między aptekami.

W ogłoszonym w dniu dzisiejszym wyroku Trybunał uznał, że ustanowione w asturyjskim dekrecie przesłanki dotyczące gęstości zaludnienia i minimalnej odległości między aptekami (tzn. wymóg minimalnej liczby 2800 lub 2000 mieszkańców na aptekę i minimalnej odległości między aptekami wynoszącej 250 m) stanowią ograniczenie swobody przedsiębiorczości. Niemniej jednak, Trybunał przypomniał, że tego rodzaju środki mogą być usprawiedliwione, jeżeli spełniają cztery wymogi: są stosowane w sposób niedyskryminacyjny, są uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego, są odpowiednie do zagwarantowania realizacji zamierzonego celu i nie wykraczają poza to, co niezbędne dla osiągnięcia tego celu.

Trybunał stwierdził, po pierwsze, że przesłanki dotyczące gęstości zaludnienia i minimalnej odległości między aptekami w rejonie stosowane są z wyłączeniem dyskryminacji ze względu na przynależność państwową


Po drugie, Trybunał doszedł do wniosku, że celem ograniczeń o charakterze demograficznym i geograficznym przewidzianych w asturyjskim dekrecie jest zapewnienie pewnego i należytej jakości zaopatrzenia ludności w produkty lecznicze. Co za tym idzie, cel ten stanowi nadrzędny wzgląd interesu ogólnego, który może uzasadniać przepisy, takie jak przepisy będące przedmiotem sporu przed sądem krajowym.

Ponadto, Trybunał stwierdził, że przepisy asturyjskie są odpowiednie do zapewnienia osiągnięcia tego celu. Trybunał uznał bowiem, że nie można wykluczyć, iż w braku jakichkolwiek uregulowań farmaceuci skupiliby się w miejscowościach uważanych za atrakcyjne, tak że niektóre inne, mniej atrakcyjne miejscowości, ucierpiałyby z powodu zbyt małej liczby farmaceutów mogących zapewnić pewną i należytej jakości opiekę farmaceutyczną.

Niemniej jednak, Trybunał dokonał analizy spójności asturyjskich przepisów w świetle celu polegającego na zapewnieniu pewnego i należytej jakości zaopatrzenia ludności w produkty lecznicze. W tym względzie Trybunał zauważył, że jednolite stosowanie narzuconych przez asturyjski dekret podstawowych wymogów - a mianowicie liczby 2800 mieszkańców i odległości 250 m między aptekami - grozi tym, że nie zapewni się odpowiedniego dostępu do opieki farmaceutycznej w rejonach posiadających określone szczególne cechy demograficzne.

Z jednej strony bowiem, jednolite stosowanie przesłanki minimalnej liczby 2800 mieszkańców na niektórych obszarach wiejskich, w których ludność jest zazwyczaj rozproszona i mniej liczna może prowadzić do tego, że niektórzy zainteresowani mieszkańcy znajdą się poza rozsądnym zasięgiem lokalnym apteki i zostaną tym samym pozbawieni odpowiedniego dostępu do opieki farmaceutycznej.

Z drugiej strony, w niektórych silnie zagęszczonych skupiskach ludności ścisłe stosowanie wymogu minimalnej odległości 250 m między aptekami może doprowadzić to sytuacji, w której przewidziany dla pojedynczej apteki rewir obejmowałby ponad 2 800 mieszkańców.

Trybunał przypomniał przy tym, że asturyjski dekret wdraża przepisy krajowe. Tymczasem, Trybunał zwrócił uwagę, że przepisy krajowe przewidują określone środki dostosowawcze, pozwalające złagodzić konsekwencje stosowania podstawowej zasady 2 800 mieszkańców.

Zgodnie z tymi przepisami regiony autonomiczne mogą bowiem ustanawiać jednostki zaludnienia poniżej 2800 mieszkańców dla obszarów, w których z racji ich specyfiki stosowanie ogólnych zasad nie pozwala uczynić apteki znajdującej się w tego rodzaju szczególnym rejonie łatwiej dostępną dla otaczającej ją części populacji. Co więcej, przepisy krajowe stanowią, że regiony autonomiczne, w zależności od gęstości zaludnienia, mogą zezwolić na zmniejszenie wymaganej odległości 250 m między aptekami, a w ten sposób zwiększyć liczbę aptek dostępnych w bardzo silnie zagęszczonych skupiskach ludności. W tych okolicznościach Trybunał orzekł, że rolą sądu krajowego jest sprawdzenie, czy właściwe władze korzystają z upoważnienia, które zawierają przepisy krajowe, w każdym rejonie o szczególnych cechach demograficznych.

Trybunał uznał wreszcie, że asturyjskie przepisy nie wykraczają poza to, co niezbędne do osiągnięcia zamierzonego celu, jakim jest zapewnienie pewnego i należytej jakości zaopatrzenia ludności w produkty lecznicze.


Z powyższego Trybunał wywiódł, że przesłanki dotyczące gęstości zaludnienia i minimalnej odległości między aptekami ustanowione przez asturyjski dekret nie są sprzeczne ze swobodą przedsiębiorczości, o ile podstawowe zasady 2 800 mieszkańców lub 250 m nie uniemożliwiają, w jakimkolwiek rejonie o szczególnych cechach demograficznych, utworzenia wystarczającej liczby aptek mogących zapewnić odpowiednią opiekę farmaceutyczną, a zadanie sprawdzenia, czy tak jest, należy do sądu krajowego.


W przedmiocie określonych przez asturyjski dekret kryteriów wyboru osób uprawnionych do prowadzenia nowych aptek

Tytułem wstępu Trybunał przypomniał, że swoboda przedsiębiorczości wymaga, by kryteria mające zastosowanie w ramach systemu udzielania zezwoleń administracyjnych nie były dyskryminacyjne.

Zwrócił w tym względzie uwagę, że na mocy asturyjskiego dekretu kwalifikacje zawodowe w zakresie wykonywania zawodu uzyskane na obszarze autonomicznego regionu Asturii powiększa się o 20%. Ponadto, zgodnie z omawianym dekretem, jeżeli większa liczba kandydatów uzyska taką samą liczbę punktów, zezwoleń udziela się w kolejności dającej pierwszeństwo określonym kategoriom kandydatów. Do tych kategorii należą, na trzecim miejscu, farmaceuci, którzy wykonywali zawód na obszarze Comunidad Autónoma de Asturias. Trybunał jest zdania, że oba te kryteria są łatwiejsze do spełnienia przez farmaceutów krajowych, którzy wykonują działalność gospodarczą najczęściej na terytorium krajowym, niż przez farmaceutów będących obywatelami innych państw członkowskich, którzy częściej wykonują tę działalność w innym państwie członkowskim. W konsekwencji Trybunał orzekł, że obydwa wymienione kryteria wyboru mają charakter dyskryminacyjny, a co za tym idzie - są sprzeczne ze swobodą przedsiębiorczości.


--------------------------------------------------------------------------------
PRZYPOMNIENIE : Odesłanie prejudycjalne pozwala sądom państw członkowskich, w ramach rozpatrywanego przez nie sporu, zwrócić się do Trybunału z pytaniem o wykładnię prawa wspólnotowego lub o ważność aktu wspólnotowego. Trybunał nie rozpoznaje sporu krajowego. Do sądu krajowego należy rozstrzygnięcie sprawy zgodnie z orzeczeniem Trybunału. Orzeczenie to wiąże w ten sam sposób inne sądy krajowe, które spotkają się z identycznym problemem.
--------------------------------------------------------------------------------


Dokument nieoficjalny, sporządzony na użytek mediów, który nie wiąże Trybunału Sprawiedliwości.

Pełny tekst ← wyroku znajduje się na stronie internetowej CURIA
w dniu ogłoszenia.

[DĄBROWSKI]

http://www.nia.org.pl/nia.php?i=aktualnosci_more&id=875

[DĄBROWSKI]

http://docs.google.com/viewer?a=v&q=cache:BBI6jkOW78YJ:curia.europa.eu/pl/actu/communiques/cp09/aff/cp090044pl.pdf+Europejskiego+Trybuna%C5%82+Sprawiedliwo%C5%9Bci,+kt%C3%B3ry+w+wyroku+z+dnia+19+maja+2009+r.+uzna%C5%82,+%C5%BCe+posiadanie+i+prowadzenie+apteki+mo%C5%BCe+by%C4%87+zastrze%C5%BCone+wy%C5%82%C4%85cznie+dla+farmaceut%C3%B3w.&hl=pl&gl=pl&pid=bl&srcid=ADGEESg12lDuXT5uxMnrs_LZ1QRgepGkJjzwkFICw2YYXTj8jSdwhPyTFoz5q2BOD6cCoLtukKhsq_FIXdzXXSJRe0P2rV-1-8UhT-JD41fz4TKP8BDUE8KqAFGgCbR84HgHDYy5fvIa&sig=AHIEtbTQxedRQyst-SCE206lNNyrhHahjg

[DĄBROWSKI]

http://curia.europa.eu/jurisp/cgi-bin/form.pl?lang=pl&alljur=alljur&jurcdj=jurcdj&jurtpi=jurtpi&jurtfp=jurtfp&numaff=%20C-570/07%20&nomusuel=&docnodecision=docnodecision&allcommjo=allcommjo&affint=affint&affclose=affclose&alldocrec=alldocrec&docor=docor&docav=docav&docsom=docsom&docinf=docinf&alldocnorec=alldocnorec&docnoor=docnoor&radtypeord=on&newform=newform&docj=docj&docop=docop&docnoj=docnoj&typeord=ALL&domaine=&mots=&resmax=100&Submit=Rechercher

[DĄBROWSKI]

WAŻNY WYROK EUROPEJSKIEGO

TRYBUNAŁU SPRAWIEDLIWOŚCI (ETS)

Wyrok ETS z dnia 19 maja 2009r., C-531/06 oddalił skargę Komisji Wspólnot Europejskich przeciwko Republice Włoskiej. Komisja zarzucała Włochom naruszenie przepisów Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską (WE): art.43 (zakaz ograniczania swobody prowadzenia działalności gospodarczej) i art.56 (zakaz ograniczania przepływu kapitału w ramach Wspólnoty oraz między państwami członkowskimi a krajami trzecimi). Zdaniem Komisji te naruszenia prawa unijnego wynikają z obowiązywania przepisów krajowych we Włoszech, które prowadzenie prywatnej apteki zastrzegają wyłącznie dla farmaceutów (również spółek, których wyłącznymi udziałowcami są farmaceuci – art. 7 ust. 2 ustawy nr 362 z 1991r.). Natomiast w spółkach prowadzących spółki komunalne (gminne) uniemożliwiają udział przedsiębiorstw wytwarzających produkty lecznicze (art. 8 ust. 1 lit.a ustawy nr 362/1991). Właścicielami aptek gminnych są gminy, które mogą prowadzić apteki poprzez zakładane przez siebie spółki akcyjne. Akcjonariuszami niekoniecznie muszą być farmaceuci (art.116 dekretu z mocą ustawy nr 267 z 2000r.).
W odpowiedzi na skargę Komisji Republika Włoska argumentowała, że większość państw członkowskich zastrzega prowadzenie aptek wyłącznie dla farmaceutów (bądź spółek, których udziałowcami są wyłącznie farmaceuci), zatem skarga wobec jednego państwa (Włoch) jest nieuprawniona. Nadto oparcie skargi na przepisach art.43 WE i 56 WE nie wydaje się w pełni zasadne, skoro nie zostały one naruszone, a w skardze nie uwzględnia się stosownych dyrektyw, które przewidują określenie warunków dostępu do sektora farmaceutycznego w przeważającej części przez prawo krajowe.
Komisja Europejska odrzuciła tę argumentację Włoch.


Trybunał oddalając skargę Komisji uzasadniał to następująco:

1) organizacja usług zdrowotnych, także w zakresie działalności aptek, należy w głównej mierze do kompetencji państwa członkowskiego (oczywiście regulacje krajowe nie mogą być sprzeczne z prawem wspólnotowym) – pkt. 35-38 wyroku;

2) choć zastrzeżenie prawa prowadzenia aptek wyłącznie dla farmaceutów (również udziałów dla nich w spółkach prowadzących apteki) stanowią z pewnością ograniczenia swobody przedsiębiorczości i swobodnego przepływu kapitału w rozumieniu art.43 WE i 56 ust.1 WE (pkt.43-4, to jednak trzeba mieć na uwadze, że ograniczenia te „mogą być uzasadnione nadrzędnymi względami interesu ogólnego, o ile są one właściwe do zapewnienia realizacji wyznaczonego celu i nie wykraczają poza to, co jest niezbędne dla jego osiągnięcia” (pkt. 49);

3) jednym z nadrzędnych względów interesu ogólnego jest ochrona zdrowia publicznego, a zapewnienie gwarantowanego i należytej jakości zaopatrzenia ludności w produkty lecznicze może być uzasadnionym ograniczeniem przedmiotowych swobód (pkt.51-52);

4) na uwadze należy mieć zawsze „bardzo szczególny charakter produktów leczniczych”, które odróżniają się zasadniczo od innych towarów, zaś „nadmierne lub nieprawidłowe spożywanie produktów leczniczych prowadzi poza tym do marnotrawienia zasobów finansowych”. W tym sektorze farmaceutycznym, który „generuje znaczne koszty i musi zaspokajać rosnące potrzeby” przy ograniczoności środków przeznaczonych w każdym państwie na opiekę zdrowotną, najwięcej pewności co do ich właściwego, racjonalnego wykorzystania oraz ograniczania kosztów dają farmaceuci jako prowadzący apteki (pkt. 55-5;

5) państwa członkowskie mogą wymagać, aby produkty lecznicze były dystrybuowane przez apteki „korzystające z rzeczywistej niezależności zawodowej”, czyli będące własnością i prowadzone przez farmaceutów. Dążą oni oczywiście, „jak inne osoby, do osiągnięcia zysków”, ale też realizują swoje powinności zawodowe, etykę swojego zawodu. Trybunał trafnie zauważa: U farmaceuty „prywatny interes związany z osiąganiem zysków jest zatem ograniczany przez jego wykształcenie, doświadczenie zawodowe i odpowiedzialność, jaka na nim ciąży, zważywszy że ewentualne naruszenie przepisów prawnych lub zasad etyki zawodowej nie tylko obniża wartość jego inwestycji, ale także podważa jego byt zawodowy” (pkt.61);

6) takich gwarancji nie dają nie–farmaceuci, którzy nie posiadają ani odpowiedniego wykształcenia, należytego doświadczenia i poczucia odpowiedzialności w realizacji ochrony zdrowia publicznego (pkt.62), przeto zasadnym może być uznanie przez państwo członkowskie, „że prowadzenie apteki przez nie–farmaceutę może stanowić zagrożenie dla zdrowia publicznego, w szczególności dla pewności i jakości detalicznej dystrybucji produktów leczniczych, ponieważ osiąganie zysków” nie jest ograniczane czynnikami i cechami posiadanymi przez farmaceutów (pkt.63);

7) z tych również względów państwo członkowskie może ocenić i w swych przepisach określić, czy podmioty prowadzące aptekę, a nie będące farmaceutami, „mogą naruszać niezależność zatrudnionych farmaceutów, skłaniając ich do sprzedaży produktów leczniczych” kierując się głównie zyskiem, łamiąc przy tym zasady dobrej dystrybucji itp. (pkt.64);

ETS odrzuca argumentację Komisji, że środkami skutecznymi lecz mniej ograniczającymi swobody określone w art.43 WE i 56WE niż prawo prowadzenia aptek wyłącznie przez farmaceutów mogą być: „obowiązek obecności farmaceuty w placówce, obowiązek zawarcia umowy ubezpieczeniowej lub wprowadzenie systemu odpowiednich kontroli i skutecznych sankcji” (pkt.83).


Środki te, w porównaniu z wyłącznością farmaceutów w prowadzeniu aptek, nie gwarantują – zdaniem Trybunału – „w sposób równie skuteczny poziomu pewności i jakości zaopatrzenia ludności w produkty lecznicze, który wynika z zastosowania wspomnianego przepisu.” (pkt. 87).
Dlatego uregulowania Republiki Włoskiej należy uznać za gwarancję osiągnięcia tego celu, więcej, za optymalne dla ochrony zdrowia publicznego (pkt. 81-8;
Należy dodać, że stanowisko Republiki Włoskiej przeciwko skardze Komisji, wsparło pięć państw: Austria, Francja, Grecja, Hiszpania, i Łotwa, które z tej racji przystąpiły do postępowania przed ETS jako interwenienci działający po stronie Włoch zgodnie z art.93 Regulaminu proceduralnego ETS. Polska nie zgłosiła sprzeciwu wobec skargi Komisji. Czy i jakie złożyła oświadczenie bądź uwagi na podstawie art. 23 Statutu Trybunału Sprawiedliwości – nic mi nie wiadomo. Należy w tym względzie zasięgnąć przez NRA urzędowej informacji, żeby poznać stanowisko naszego rządu.
Jednak w tym miejscu należy zauważyć, że w innej sprawie (sprawy połączone C-171/07 i C-172/07) rozpoznawanej przez Trybunał w trybie prejudycjalnym Rzeczpospolita Polska reprezentowana przez pełnomocnika, sekretarza Komitetu Integracji Europejskiej, wniosła uwagi na piśmie stwierdzając, że nawet w sytuacji,„gdy naruszenie prawa wspólnotowego nie jest oczywiste, a Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich nie stwierdził niezgodności danych przepisów z prawem wspólnotowym” krajowy organ administracji publicznej musi się powstrzymać od stosowania przepisów krajowych „uznawanych przez niego za sprzeczne z prawem wspólnotowym”. Ten kuriozalny, za daleko idący pogląd, przedstawiony w imieniu rzędu polskiego, wydaje się całkowicie bezzasadny i podważający elementarne zasady naszego porządku prawnego. Nie dziwi, że nie znalazł żadnej aprobaty i nie został uwzględniony przez ETS w wyroku również z 19 maja br., który stanowi odpowiedź na pytania wstępne wniesione do Trybunału przez Sąd Administracyjny Kraju Saary (Niemcy). ETS orzekł: „Artykuł 43 WE i 48 WE nie stoją na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, takiemu jak będące przedmiotem postępowań przed sądem krajowym, które uniemożliwia osobom nieposiadającym dyplomu farmaceuty, posiadanie i prowadzenie apteki.” Czyli potwierdził zasadność prawnego zastrzeżenia apteki wyłącznie dla farmaceutów. Wyrok ten zasługuje na odrębne omówienie.
Należy się zastanowić, jakie jest znaczenie obu wyroków Trybunału. Nie mogą one bezpośrednio, tu i teraz, zmienić naszych krajowych uregulowań Prawa farmaceutycznego, które gwarantują każdej osobie (chyba tylko nie niebiańskiej) własność „apteki ogólnodostępnej”. Ale wyroki te dają szerokie zielone światło dla takiej zmiany przepisów prawnych, istniejących obecnie w większości państw członkowskich, które wprowadzą zasadę – w imię nadrzędności interesu ogólnego uzasadniającego konieczne ograniczenia swobód – wyłączności własności apteki dla farmaceuty. Orzeczenia ETS zawierają wiele argumentów do wykorzystania, dostarczają okazji do przemyśleń.
Należy szerokim frontem – tak myślę – rozpocząć działania samorządu aptekarskiego i jak zawsze – zacząć od siebie. We wszelkich przedsięwzięciach szczególną wagę przykładać do niezależności farmaceuty jako zawodu zaufania publicznego, którego ze względu na kompetencje, doświadczenie i odpowiedzialność w dystrybucji leków nikt nie może zastąpić.
Istotnego wzmocnienia i rozszerzenia wymaga program ciągłego szkolenia, które musi stać się domeną izb aptekarskich, a opieka farmaceutyczna winna stać się codzienną praktyką w każdej aptece. Ciągły monitoring prowadzony przez właściwe organy izb powinien dać obraz szkodliwej presji właścicieli aptek nie-farmaceutów na zatrudnionych przez nich farmaceutów, która w konsekwencji łamiąc ich niezależność i etykę zawodową (farmaceuta –pracownik apteki jest zawsze stroną słabszą wobec właściciela apteki), motywowana jest głównie zyskiem i prowadzi do nieuzasadnionego powiększania kosztów opieki zdrowotnej, a często też do zmuszania farmaceuty do wchodzenia w kolizję z prawem. To tylko przykłady dla zastanowienia się i przygotowania przedsięwzięć prowadzących do zmiany prawa, aby było lepsze. Pierworodny błąd, odbierający farmaceutom wyłączność w posiadaniu aptek – mśći się i coraz bardziej pokazuje złe owoce. Ten błąd był możliwy dzięki rozpasanemu liberalizmowi naszych decydentów, skutecznemu lobbingowi podmiotów widzących wyłącznie zysk i zadziwiającej nadgorliwości niektórych przedstawicieli rządu i parlamentu ulegających dogmatowi zawsze i wszędzie nadrzędności przepisów unijnych nad prawem krajowym, interpretujących je wadliwie, na niekorzyść interesu ogólnego.


(-) Edward Jędrzejewski
Adwokat

[DĄBROWSKI]

http://www.zachizbawet.pl/strona/

[DĄBROWSKI]

Tom Poezji Lekarzy Weterynarii
W związku ze zbliżającą się 20-tą rocznicą utworzenia izby lekarsko-weterynaryjnej planujemy wydać w formie antologii tom wierszy polskich poetów będących lekarzami weterynarii.
Tematyka wierszy różnorodna (preferowana: kontakt człowieka z przyrodą, w tym ze zwierzętami; ekologia).
Wrzystkie zainteresowane osoby proszone są o nadsyłanie własnych utworów do dnia 1 października 2010 r. na adres krajowej izby pocztą lub drogą elektroniczną.



dr Tadeusz Jakubowski
Prezes Krajowej Izby
Lekarsko-Weterynaryjnej

[DĄBROWSKI]

http://www.vetpol.org.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=129:homiliaakt-zawierzeniadroga-krzyz-czstochowa-2010&catid=229:duszpasterstwo-lekarzy-weterynarii&Itemid=97

[Zbigniew Kowalski]

A ja dodam jeszcze skrót do linku:
http://www.jasnagora.com/galZdjecMiniNews.php?ID=5756&idz=0